این قطارها از آهن ربای الكتریكی استفاده می كنند، به عبارت دیگر جریان الكتریكی بر اثر عبور از سیم پیچ میدان مغناطیسی تولید می كند. میدان های بوجود آمده بوسیله سیم پیچ قطار و سیم پیچ های دیواره كناری مسیر، قطار را معلق می كند و همچنین قطار را به جلو می رانند. برای حفظ و صرفه جویی انرژی، این نوع قطارها

کسی که در تبدیل قطار به وسیله بسیار مهم حمل و نقل عمومی نقش مهمی ایفا کرد جورج استفنسون انگلیسی بود وی یک قطار تقریبا بزرگ ساخت و برای مسافران درون ان قطار خود را به لوکوموتیوی با موتور بخار مجهز کرد. امروزه هر چند هنوز هم قطارهای بخار در گوشه و کنار جهان دیده می‌شوند اما دیگر دوران انها به پایان رس

لوکوموتیو ماشینی کشنده یا وسیله نقلیه ریلی است که واگن‌ها یا قطار به آن متصل می‌شوند و نیروی محرکه برای آن‌ها ایجاد می‌کند. واژه لوکوموتیو از واژه لاتین لوکو به معنای از جایی به جای دیگر به‌علاوه واژه قرون وسطایی موتیووس به معنای ایجاد کردن حرکت ساخته شده‌است. بنابراین از ترکیب این دو واژه، واژه موت

ماشین دودی نامی بود که در تهران قدیم به اولین خط آهن ایران که میان تهران و شهر ری کشیده شده بود داده بودند. علت این نامگذاری بخاری بود که از دودکش قطار آن خارج می‌شد. این راه آهن در سال ۱۲۶۱خ/۱۸۸۳ میلادی شاخته شده بود و امتیاز آن را یک نفر مهندس فرانسوی به نام مسیو بواتال به نمایندگی یک شرکت بلژیکی

قطار سریع‌السیر (قطار سریع) یا سیستم قطار راه‌آهن پرسرعت نسبت به قطار معمولی به طور قابل ملاحظه‌ای از سرعت بالاتری برخوردار است. تعریف قطار سریع‌السیر و مرز بین این نوع از حمل و نقل ریلی و قطار معمولی بسته به استانداردهای مختلف، متفاوت است. در ایران در سال ۱۳۵۵ شمسی خورشیدی سرعت ۱۶۰ کیلومتر در ساعت